Θεϊκό συναξάρι - ΓΡΑΦΕΙΝ
ΓΡΑΦΕΙΝ

Θεϊκό συναξάρι

Ήταν η εποχή που στη γη τράνωσε το σιδηρούν γένος. Περίλυπες Αιδώς και Νέμεσις, ντυμένες τ’ άσπρα φορέματά τους εγκατέλειψαν για πάντα τη γη και πέταξαν για τον Όλυμπο. Στο συναξάρι των Θεών πάρθηκε απόφαση να τιμωρηθεί σκληρά η ύβρις και η ασέβεια των ανθρώπων. Ο Αρχιτεχνίτης Ήφαιστος κατασκεύασε ένα πανέμορφο πλάσμα, την Πανδώρα. Σε χρυσό πιθάρι έκλεισαν όλα τα δώρα τους και την έστειλαν στη γη. Ήταν της αγνωσίας οι καρποί ερμητικά κλεισμένοι. Στερνή μας ευχή να μην μας σταλούν τόσα κακά όσα μπορούμε ν’ αντέξουμε…

1
Δώδεκα αστέρια λάμπουν, στου Ολύμπου την κορυφή
και οι Νεφέλες δώρα, στέλνουν χρυσή βροχή.

2
Ο Συννεφοσυνάκτης, ο Λύκαιος Θεός
Κρονίδης, Παντογνώστης, σπονδή κάνει ορθός.

3
Το σιδερένιο γένος, ετούτο των θνητών
στη γη πάντα να μείνει, και έξω των τειχών…

4
Η Λευκοχέρα Μάννα, Ήρα η γνωστική
κουνάει το κεφάλι και τον παρακαλεί:

5
Τους έρωτες ν’ αφήσει, με όλες τις θνητές
τι κι αν στην ομορφάδα, περνούν και τις Θεές.

6
Ο Φοίβος με τη λύρα, μαγεύει τις καρδιές
και τα ενιά κορίτσια, χαρίζουνε μολπές.

7
Γαιήοχος χαϊδεύει, τα άσπρα γένια του
στης θάλασσας τα βάθη, είναι η έννοια του…

8
Χαμογελά η Κύπρις, Χρυσή, Γενετυλλίς
τα ερωτικά της φίλτρα, δεν ξέφυγε κανείς.
9
Η Τριτογένεια κόρη, Παλλάδα φτερωτή
στο θώρακά της φέρνει, Γοργόνειον κεφαλή.

10
Κερνά ο Γανυμήδης, με οίνο άκρατο
χορεύει η Τερψιχόρη, μαζί και η Ερατώ…

11
Της Μαίας αρχικλέφτης, τα πέδιλα φορά
να πάει συνοδεία, στη γη τη Μάγισσα.

12
Στης Μέθης το κροντήρι, ο Άρης πνίγεται
σε συννεφιά πολέμου, τραβά και κρύβεται.

13
Μην κλαις Λουσία Μάννα, το χελιδόνι σου
θα σου την φέρει ο Ήλιος, την Περσεφόνη σου

14
Τέκνα των Αθανάτων, Ολύμπιοι Θεοί
την Αμβροσία δώρο, στείλτε ξανά στη γη.

15
Αχ! Τοξοβόλε κόρη, ελπίδα μας στερνή
προστάτεψέ μας τώρα, Αρτέμιδα σεμνή.

16
Ήφαιστος ο Δαιδάλιος, έργο εποίησε
πανέμορφη Πανδώρα, την καθοδήγησε.

17
Άνοιξε το πιθάρι, πολλές οι συμφορές
μονάχα της Ελπίδας, ακούγονται φωνές.

18
Εστία Πρεσβυτάτη, έλα στη γη ξανά
χάθηκε η Ομόνοια, πέταξε η χαρά.

19
Ω! Μουσηγέτη παίξε, τραγούδι του Ληστή
η Κόρη απ’ τα σκοτάδια, να βγει να στολιστεί…

Σου άρεσε;

Διάλεξε τα αστέρια που επιθυμείς!

Μέσος όρος 4.9 / 5. Σύνολο ψήφων: 10

Δεν υπάρχουν ψήφοι! Γίνε ο πρώτος που θα βάλει αστεράκια.

Τάκις Τζίβας

Γεννήθηκε στο Θάνα Αρκαδίας. Γόνος πολύτεκνης οικογένειας. Στα 18 του χρόνια ξενητεύθηκε στην μακρινή Αυστραλία για μια καλλίτερη ζωή. Εργάστηκε πολύ σκληρά κάτω από αντίξοες συνθήκες, πολύ γρήγορα κατάλαβε την ματαιότητα της ζωής του μετανάστη. Εκεί συνέγραψε το πρώτο του έργο "Ξενητειά το γλυκό δηλητήριο".
Έζησε για 14 χρόνια περίπου στην Αυστραλία. Παντρεμένος με την εκλεκτή της καρδιάς του Δήμητρα, απέκτησαν δύο λατρεμένα παιδιά και σήμερα ζει και δημιουργεί στην Τρίπολη. Αγαπημένο του άθλημα είναι το Σκάκι, έχει διατελέσει δάσκαλος σε μικρές ηλικίες για την εκμάθηση του σπουδαίου αυτού αθλήματος. Μέλος των Αρκάδων λογοτεχνών έχει εκδώσει πέντε έργα και μερικές δεκάδες στίχους - τραγούδια.
Βιβλιογραφία: Ξενητειά, Ανθηδών, Δροσοφίλημα. Σπουδή στο σκάκι, Σκιές.